B
C
D
F
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
T
U
W
Z
Ź
B
Baskilowanie
- podczas skoku koń wygina się w łagodny łuk, a jego tylne kończyny są wyciągnięte do tyłu wskazując punkt odbicia.
Bilardowanie
- wada postawy, idący koń wyrzuca kończyny na zewnątrz.
Boks
- to pomieszczenie w stajni, w którym stoi koń. Powinno mieć minimum 4m kwadratowe.
Bryczesy
- spodnie do jazdy konnej, które mają tzw. leje, czyli łaty na wewnętrznej stronie kolan, zapobiegające ich obtarciom.
C
Chomąto
- element uprzęży chomątowej, który wkłada się koniowi przez głowę. Na nim opiera się ciężar wozu, który koń ciągnie.
Coffin
- rodzaj przeszkody terenowej, składającej się z dwóch grubych bali, pomiędzy którymi znajduje się rów.
Czaprak
- najczęściej uszyty z bawełny lub kożuszka, zakładany pod siodło, aby siodło nie obtarło konia.
Czapsy
- skórzane, czasem zamszowe przedłużenie sztybletów (patrz niżej) do kolan.
D
Derka
- narzuta na konia. Mamy kilka rodzajów derek np:
Dosiad - postawa na koniu. Jeździec w poprawnym dosiadzie powinien:
Drąg
- długa, najczęściej drewniana belka używana jako wskazówka do wybicia się konia z odpowiedniego miejsca przed przeszkodą, i na samej przeszkodzie. Ponadto służy do nauki skoków dla młodych koni. Można też ustawić wiele drągów przez które przejeżdża się. Celem jest poprawa ruchu konia oraz doskonalenie rónowagi jeźdźca.
F
Foule
- to jeden krok galopu, który zaczyna sie postawieniem na ziemi pierwsej nogi na ziemi, a kończy na fazie lotu, czyli momentu, kiedy wszystkie kończyny konia są w powietrzu.
H
Hacele
- metalowe wkręty do podków. Wyróżniamy dwa rodzaje haceli:
I
Impuls
- energia, która pcha konia do przodu.
J
Jazda na ringu
-może być wspólna lub indywidualna. Jest to element pokazów, sędzia patrzy wtedy na ruchy konia i jeźdźca.
K
Kalosze
- gumowe ochraniacze na kopyta.
Kantar
- zrobiony ze skóry lub nylonu, służy do chwytania konia i przytrzymywania go.
Kaptur
-ochraniacz na głowę konia używany głównie po strzyżeniu(patrz niżej) konia.
Klacz
- dorosła samica konia.
Klaczka
- młoda klacz.
Klin
- rodzaj przeszkody terenowej, którą można przeskoczyć na dwa sposoby:
Kłoda
- inaczej tułów konia lub przeszkoda terenowa składająca się z pnia drzewa.
Konik (koń mały)
- koń wielkości od 130 centymetrów do 148 centymetrów.
Koniowóz
- samochód z przyczepą przystosowaną do przewozu koni.
Koń duży
- koń wielkości powyżej 148 centymetrów.
Kuc
- nazywany też pony. Jest to koń wielkości do 148 centymetrów. Obejmuje konie małe.
L
Lejce
- długie paski doczepione do wędzidła konia, dzięki którym woźnica może powodować (sterować) koniem.
Lonża
- długa lina, około 10 m, która służy do nauki jazdy. Przypina się do niej konia, przez co jest on zmuszony do biegania w kółeczko, co powoduje u początkującego jeźdźca komfort psychiczny iż koń będzie grzeczny.
Ł
Łęk przedni
- wzniesienie siodła przed jego siedziskiem. W siodle westernowym jest zakończone uchwytem, przez który przekłada się wodze.
Łęk tylni
- wzniesienie siodła za jego siedziskiem.
M
Maneż
- ogrodzone miejsce na świeżym powietrzu do jazdy konnej.
Munsztuk
- rodzaj ogłowia (patrz niżej), silnie działającego na pysk konia.
N
Nachrapnik
- część ogłowia, która ogranicza koniowi ruch szczęki, przez co koń łatwiej
przyjmuje wędzidło (patrz niżej).
Narowistość
- najczęściej jest powodem znudzenia. Może objawiać się w różny sposób np:
Nieposłuszeństwo
- w skokach to odmowa lub wyłamanie (patrz niżej).
O
Ochraniacze
- używane najczęściej do skoków, aby złagodzić skutki uderzenia nogami o drąg przeszkody.
Od(s)kosy
- element niektórych przeszkód, który zapobiega wyłamaniom (patrz niżej) konia.
Oficerki
- skórzane lub gumowe, wysokie buty do jazdy konnej.
Ogier
- sorosły samiec konia.
Ogierek
- młody ogier.
Ogłowie
- zakłada się je na łeb konia, aby powodować nim w czasie jazdy.
Okser
Podwójna stacjonata (patrz niżej).
Owijacze (owijki)
- kolorowe bandaże służące jak ochraniacze (patrz wyżej), zakładane również w czasie rozprężenia przed konkursowym przejazdem na zawodach, aby nogi konia się nie pobrudziły się, szczególnie gdy jest błoto.
Ó
Ósemka
- figura w ujeżdżeniu, polegająca na wykonaniu małej lub dużej (na cały czworobok) pętli w kształcie cyfry osiem.
P
Padok
- ogrodzony plac, na który konie są wypuszczane swobodnie.
Palcat
- krótki, giętki pręt z tworzywa sztucznego, stosowany do karania konia, za źle wykonane polecenia.
Parada
- figura w ujeżdżeniu, polegająca na zatrzymaniu konia z dowolnego tempa.
Parcour
- tak nazywa się plac, na którym odbywaja się zawody skokowe, oraz jedna z części crossu i powożenia.
Pastwisko
- ogrodzony teren, porośnięty trawą, na którym pasą się konie.
Piruet
- figura ujeżdżenia i wyższej szkoły jazdy polegająca na zrobieniu przez konia pełnego koła w galopie, wokół tylnych kończyn konia.
Płoszenie
- koń bojąc się czegoś uskakuje w bok lub zatrzymuje się. Gdy ma za dużo energii to może płoszyć się pod byle pretekstem.
Podogonie
- element rzędu jeździeckiego (patrz niżej), który przypina się do siodła i zaczepia o ogon konia, aby siodło nie zsuwało się do przodu (na szyję).
Pokrój
- wygląd zewnętrzny konia. Powinien mieć tułów i nogi w obrysie kwadratu, łeb i szyja proporcjonalne do reszty ciała.
Ponoszenie
- koń przestaje reagować na polecenia jeźdźca i biegnie najczęściej w stronę stajni, lub wyjścia z maneżu.
Popręg
Część siodła, która mocuje je na grzbiecie konia, zapinany pod nim.
Półparada
- to przygotowanie konia i zwrócenie jego uwagi. Stosuje się ją, aby przygotować konia do następnego dzialania. Szczególnie przydatana jest w ujeżdżeniu, gdzie liczy się każdy ruch konia i jeźdźca.
Półsiad
- sposób jazdy na koniu, w którym jeźdźiec unosi się lekko nad siodło i pochyla do przodu.
Puślisko
- pasek przymocowany do siodła, na którym zawieszone jest strzemię (patrz niżej).
Półwolta
- figura wykonywana w ujeżdżeniu, która polega na zrobieniu wolty, z tą różnicą, że przy półwolcie zmienia się kierunek jazdy, przez co zamiast koła wychodzi łezka.
Profil głowy
- koń może mieć głowę różnego kształtu np: garbonosą (kość czoła jest wypukła) mają konie zimnokrwista, szczupaczą (kość czoła jest wklęsła), ma większość koni rasy arabskiej, prosta (kość czoła jest prosta) ma ją większość koni nie rasowych (mieszanki bardzo wielu ras).
Przyjmowanie wędzidła
- polega na takim działaniu wodzami, aby koń zaakceptował wędzidło w pysku. W tym momencie koń zawsze będzie reagował na polecenia jeźdźca.
Przystuły
- paski, do których przypina się popręg (patrz wyżej).
R
Rozprężenie
- miejsce, gdzie rozgrzewa się i rozluźnia konia przed zawodami.
Równowaga
- umiejętność rozkładania ciężaru jeźdźca i konia równo na wszystkie cztery kończyny.
Rytm
- regularność stawiania kończyn konia we wszystkich chodach.
Rząd jeździecki
- sprzęt, którego używa się do jazdy i pielęgnacji konia.
S
Siatka na siano
- siatka nylonowa, do której wkłada się siano, aby nie zniszczyło się tylko zostało zjedzone.
Siodło
Stacjonata
- przeszkoda zbudowana z drągów poukładanych jeden nad drugim.
Steward
- podaje w czasie zawodów komendy, które należy wykonać.
Strychowanie
- wada ruchu. Koń idąc uderza się tylnymi kończynami o przednie.
Strzemię
- przymocowane do półśliska (patrz wyżej) metalowe półkole, w które jeździec wkłada nogę.
Szory
- element uprzęży szorowej, który wkłada się koniowi na klatkę piersiową. Na nim opiera się ciężar wozu, który koń ciągnie, przez co ma utrudnione oddychanie, gdy wóz jest ciężki.
Sztyblety
- niskie buty, za kostkę, do jazdy konnej, często jako ich uzupełnienie do oficerek używa się czapsów (patrz wyżej).
Szyja
- koń może mieć np: szyję prostą (czyli wygiętą w lekki łuk) lub jelenią (która jest prosta albo wygięta w przeciwną stronę, co może być powodem problemów konia z zachowaniem równowagi)
T
Temperament
- koń powinien być ułożony, aby w czasie prezentacji na zawodach nie był nieposłuszny lub narowisty (patrz wyżej).
Tempo
- określona szybkość chodu końskiego. Wyróżniamy trzy tempa chodów podstawowych, czyli stępa, kłusa i galopu: zebrany (chód o skróconym kroku), pośredni (chód o średniej długości kroku) i wyciągnięty (chód o wydłużonym kroku).
Toczek
- specjalny kask z daszkiem zakładany przez jeźdźca na głowę w czasie jazdy.
Tranzla
- inaczej uzda, ogólnie mówi się tak zarówno na ogłowie, jak i na uprząż.
Tybinka
- część siodła. Są dwa rodzaje tybinek:
U
Uwiąz
- sznur który przypina się go do kantaru (parz wyżej) i prowadzi na nim konia.
W
Wałach
- wykastrowany samiec konia.
Wędzidło
- inaczej kiełzno. Metalowy pręt wkładany koniowi do pyska, stosowany w czasie pracy konia, aby było łatwiej nim powodować (sterować).
Wodze
- dwa sznurki skórzane idące od wędzidła do rąk jeźdźca. Normalnie są one połączone ze sobą na końcu, ale w stylu western tego się nie robi, wtedy zwisają one swobodnie z boków konia.
Wolta
- figura wykonywana w czasie konkursów ujeżdżenia, oraz do uspokojenia tempa ponoszącego na przeszkodę konia. Polega ona na wykonaniu koła w dowolnym chodzie (w skokach jest to przeważnie galop) o średnicy około 10 metrów.
Wyłamanie
- jedno z nieposłuszeństw konia w czasie skoków przez przeszkody, polegające na odbiciu w bok sprzed przeszkody.
Wypinacze
- dwa paski, nie połączone ze sobą, które łączy się z kółkami wędzidła i przypina do siodła, powodują one, że koń nie może się schylać, a przy okazji trzyma łeb w eleganckiej postawie.
Wytok
- paski, które przypina się do wodzy, zakłada się na szyję i na koniec przypina do popręgu, aby koń nie podnosił łba do góry.
Z
Zadawanie paszy
- podawanie paszy
Zaplatanie
- wada postawy, koń idzie niemal jednym śladem (lub nawet krzyżuje nogi).
Zaprzęg
- składa się z konia lub koni i wozu.
Zmiana chodu
- polega na przejściu z jednego chodu do innego, niekoniecznie występującego po nim, gdzyż można np: przejść ze stępa od razu do galopu.
Zmiana nogi
- występuje w galopie. Następuje wtedy, gdy koń w czasie biegu na polecenie jeźdźca zmienia nogę (z prawej na lewą lub z lewej na prawą).
Zwrot na przodzie
- koń okręca się wokół przednich kończyn o kąt jaki nakaże mu jeździec.
Zwrot na zadzie
- koń okręca się wokół tylnych kończyn o kąt jaki nakaże mu jeździec.
Ź
Źrebię
- młody koń do ukończenia pierwszego roku życia.